|
|
||||||
|
|
||||||
|
Zofipole, gm. Igo³omia |
||||||
|
Wielokulturowa osada w Zofipolu, stan. 1, usytuowana jest
na lewym brzegu wysokiej, lessowej terasy Wis³y, oko³o 28 km na wschód od
Krakowa. G³ówne badania archeologiczne prowadzono na tym stanowisku w latach
1946-1949. Ich rezultatem by³o odkrycie 34 pieców garncarskich datowanych na
okres rzymski, g³ownie na drug¹ po³owê III w. i pierwsz¹ po³owê IV w. Cztery
z odkrytych obiektów zosta³y zachowane w rezerwacie archeologicznym, na
stanowisku w Zofipolu, który znajduje siê w ksi¹¿ce zawieraj¹cej spis
muzeów œwiata (Museums of the World, Monachium 1995). W ramach realizowanego projektu grantowego (H. Dobrzañska, halina@archeo.pan.krakow.pl),
finansowanego przez Komitet Badañ Naukowych, przyst¹piono do
interdyscyplinarnych badañ stanowiska w Zofipolu, obejmuj¹cych
prospekcjê geofizyczn¹, prace wykopaliskowe, badania laboratoryjne ceramiki
oraz studia archeobotaniczne. Rezultatem zastosowania metody magnetycznej (T.
Herbich) by³o odkrycie, w roku 1996, ponad dwudziestu nowych pieców. Dwa
z nich wytypowano do badañ wykopaliskowych, które przeprowadzono w roku 1997.
Obiekty te, bêd¹ce zespo³em o wspólnej jamie przypiecowej, charakteryzowa³y
siê doskona³ym stanem zachowania ich konstrukcji.
Zofipole. Piec
garncarski 56/97 w trakcie eksploracji oraz widok wlotów do pieca 57/97
Zofipole. Piec
garncarski 56/97
Liczba piêædziesiêciu siedmiu pieców garncarskich,
odkrytych w Zofipolu, pozwala na okreœlenie tego stanowiska jako najwiêkszego
centrum produkcji ceremiki wykonanej na kole, na pó³noc od prowincji
rzymskich, na terenach œrodkowej i wschodniej Europy obejmuj¹cych obszary na
wschód od Renu a¿ po Dniepr oraz miêdzy Morzem Ba³tyckim a Dunajem. Tekst opracowa³a dr Halina Dobrzañska |
||||||